اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زندگي شايد همین باشد

گاه نه به چندو چون چنارها راضي باشي

نه به رازو رمز انارها دلخوش

اما يكي بيايد و بگويد

براي بودن يا نبودن

دليل كافي نيست

بهانه لازم است عزيزم!

به شهرک هاي نوساز شبيهيم

زيبا/ ممكن است باشيم اما
محبوب/ افسوس كه نمی شویم.

به حق بزرگیت...

از داغ مردی كه هر شب

در بستر يك دريا مي خوابد.

وقتی که نباشی

در به دری

مثل ردپاهای روی برف

آیا می رسد؟

چشم هایت

تاروپود شعری است

که بر تن می کنم

می رقصـــــــــــــــــــــــم ...

می گــــــــــــــــردم ...

همچون کولی آشفته ای

به دور خود

می چرخـــــــم...

ثانیه هدر میدهم برای

نـــــــ رفتن ...

می چینیم...

میوه ی تقویم را...

سلام صدف...

خدافظی