اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بی رحم اند

و همه چیز را به آتش می کشند.

امشب کشته می شوم

و پلیس

به قفل ها خیره خواهد ماند ...

چشمها پیدایند پشت این پنجره ی تنهایی

هر پیاده به خودش می گوید :

این چراغ قرمز،چقَدَر خنده ی تلخی دارد

سلاااام علیرضاااا خوبی ؟!

عصرت بخیر

بگو ستاره های کم نور هم , هنوز دنبال عشق می گردند؟

چند شبیست برای آفتابگردان ها چشمک نمی زنند

با این که بوی باروت میدهند

خمیازه ی خاموش می کشند...

بگو باران کجای زندگی را نشانه گرفته برای باریدن؟