اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من و شب هستيم

غم هم پيش ماست

زندگي
در نفس پنجره ها
مي ميرد
وقتي كه ؛
تو نگاهم نكني !

باید براى جنگ

از لوله تفنگ بخوانم

با واژه فشنگ

فروغ می خوانم


خزر بارانی ست...

من می دانم .

در ماه هم تنها خواهم بود .