اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

آنقدر به
عکست خیره مانده ام
که وقتی نگاه از تو برمیدارم
چشمانت را مدام
در نگاه دیگران میبینم

اما من راست گفتم مهدیه النگو ندارم خو.....

امشب دل پر خونم

انتقامت را بگیر

خسته در کنجی نشستیم،

قرن هاست

به خاک دریا می افتم!

دریایی که

در رگِ نامحرمان جاری ست

لحظه های سُربی را
با ضربانِ قلبم،
و پت پت چشم هایم
به " قاصدک " تبدیل!
و در انتظارت،
خواهم دوید!

آسمانم، کبود!
زمینم، زرد!
و زمانم، آکنده
از درد، است...

ازعشق زبانتم عوض کردی/

"سرم محکم می خورد

به چارچوب بالای در

تاب بر نمی دارم از خوشحالی

لبخند تو دنیایی ست

که دردهایم را خوب می کند."