اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دیگر چون گذشته ها
حرفی برای گفتن ندارد!
تنهایم گذاشتی

تو باز نمی گردی ..
همه ی شعر ها
همین را می گویند !

کیستی تو
که من هنوز
از میان ِ عکس‌های تو
تکه‌های خواب‌هایم را
جستجو می‌کنم !
کیستی تو که اینگونه
بیخیال ِ خیالم می‌شوی،
دور می‌شوی،
نزدیک می‌شوی
ماه می‌شوی
مِه می‌شوی
کیستی تو !

همین امشب بخند در استانه این چله ی سرد ...
که تو خندیدن را میشناسی ...
که تو خندیدن را میدانی ...

و اصلا خنده برای تو افریده شده است ..

(احمد الماسی) .

دریای پر خروش

دانی چرا… همیشه گریزان ز چشمِ توست ؟

چون در نگاه پر تپشت

غرق می شود

پرنده کوچکی که نمی‌دانم نامش چیست
حروف نام تو را
بر کتابم می‌ریزد،

در شبان غم تنهایی خویش
عابد چشم سخنگوی توام
من در این تاریکی
من در این تیره شب جان فرسا
زائر ظلمت گیسوی توام
گیسوان تو پریشان‌تر از اندیشه‌ی من
گیسوان تو شب بی پایان
جنگل عطرآلود
شکن گیسوی تو
موج دریای خیال
کاش با زورق اندیشه شبی
از شط گیسوی مواج تو من
بوسه زن بر سر هر موج گذر می‌کردم
کاش بر این شط مواج سیاه
همه‌ی عمر سفر می‌کردم …

حمید مصدق

این ترانه در سریال قلب یخی پخش شده …

کلامش....

تو بگو عشق هست ؟ !





یا عشق نیست ؟ !