اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باران که ببــــارد

آواز قلبــ ــم شنیـــــــدنی است ..

ای مرغ دل که خسته و بیتابی

دمساز باش یا غم او،دمساز

شكر پاشيد ه ام كف آشپزخانه

و پنجره ها را

چهار طاق باز گذاشته ام

شايد افاقه كند

و بار ديگر

بازآيي!

باور نمي كنم

خنده

از اين همه دهان كوچك و بزرگ

رخت بسته باشد!

توان زندگی ام را دفن کردم
من فقط به امید تو ایمان دارم

با تو بارانیم.


همان دور بمان!!!



نزدیک که بیایی


قواعد بازی آدمها مسموممان میکند.



بگذار بی دلیل دوستت داشته باشم,


و بنویسم...



تا بی خبر بخوانی مرا...

تو رفته اي

نه اين آسمان بوي کبوتر مي دهد

و نه ارديبهشت بي لک لک به درد بهار مي خورد

باز هم شیوع خلسه,

تب خلسه همه گیر شده

جغدان ازشب گریزان

کلاغان بیخبر و حیران

این تمناست برای اوج گرفتن با تو

به دنبال حرفهای بارانیم

تو خسته شدی

خمیازهای پیاپی کشیدی

و چشمانت را بستی

و من خیره به چشمان بسته تو

به جشن تنهایی رفتم