اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

معشـوق آفتـاب...

پاک کـن بدهیـد! میخواهـم حضـورم را کمرنـگ کنـم

نیستی و دلم می گیرد

اندوه

درون سینه ام روییده است

و لابه لای برگ ها

صدای بی تاب پرنده ای می آید

ماه

درست مثل شبی ست

که تو بیدارم کردی

کسی نمی داند

دیشب

بر من چه گذشت...

درد دارد

زاییدن زخم تنهایی

قابله ی مرگ را

خبر کنید

کدوم کانال

این زخمه دست کیست که بر تار می زند... تار دلم گسیخت!