اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

آی گفتی

می سوزد

چشمم

خاموش کردن آتش خانه ام

از هیچ رودخانه ای

بر نمی آید

زوزه ميكشد

گرگ وجودم


-گذشت چند شب

ازعرياني ماه-

.

.

.

چنگ ميزنم/

ازدهليزمردگان

ريسمان زندگان كجاست؟

قلم بردار

زخمهای چهره ام را

بدون دهان بکش

و از نگاهم

عمق درد را

اندازه بگیر

می خواهم در

ناحیه مقدسه "دل"

نماز

"عشق"

بخوانم!

خاکستر بر سر خودم........

دلم را، عهدش را ، غرورم را ، کمرم را

"خدا را در قلب کسانی دیدم که بی توقع مهربانند"...

تو نیستی و حرفی جز سکوت نیست

ببین ،

از هیچ طرف به جایی نمی رسم