اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

پرده هم از خواب آشفته ام افتاد...

پرنده‌ای پرید
یاد تو افتادم

ابرها میخندند امروز ...

چشم ِ من
بیقرار میبارد

در جمع من و این بغض بی قرار، جای تو خالی

قلبی در کف دلم
افتاده است
که نمی توانم خم شوم
بردارم

زنگ خانه را نزن