اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بگذار



دل من آسمان باشد

و یاد تو ستاره

من هنوز هم کاملا مغرورم....اما قلبم سرشار از توست...

بی شک..بیشتر از غرورم....


تو هم مغروری....

مرا هم دوست داری....

اما غرورت را بیشتر.....

این را تنها آنهایے مے‌دانند کہ بے‌ بهانہ از او مے‌نویسند ۔۔۔

بـ ـه تـ ـه سیـ گارهـ ـایتان احتـ ـرام بـ گذارید،
نــ ـیندازیدشان زیر ِ پـ ـا...

ای اشک گرم و آرام ببار بر گونه ی بیمار من

زندگی مثل دیکته استــ
هی غلطـ می نویسیم و هی پاکــ می کنیمــ ........
دوباره می نویسیم و باز پاکــ می کنیمــ

غافل از اینکه یه روز داد می زنــن ورقه ها بالا ......