اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نگاه کن به سنگها که چگونه بر من آرمیده اند و

خطوطی شکسته و زیبا در دلشان از من گفته اند...

گفته اند که کی آمدم و کی رفتم ...

گفته اند شعری ........

از مشیری...

دنیا حسود است و مغرور

اما تو سنگ صبوری

از هر چه نامش بدی هست