اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تا اینجا که رسیده ام تنهایم
شاید نوک قله تو را ببینم
و زمان بازگشت دیگر تنها نباشم

میخواهم آنقدر
مرا دوست داشته باشی
زمانی که از تو پرسیدم اهـل کجائی؟
تو بگوئی : اهـل تـو
راستی بــانــو اهل کجائی؟

چون نی نفس کشیدن ما ناله کردن است

مجرمی که
به جنایت خود اعتراف می کند
پیش از آنکه در برابر قاضی بایستد؛

گريه مي كنند و مي خندند،اشك هاي چشم رو پاك مي كنند،ارزش روز هاي رفته رو،در روزهاي آينده مي دونند

وقتی نگاه می کنی موج غمها از صخره ی نگاهت به پیشانیم می خورد

چقدر سردم شده است

عشق، معجزه ی آخرخودش را کرد

لبان بسته شکفتند از ورای سکوت...

[لینک]

روي زردست و آه درد آلود


عاشقان را دواي مهجوري

نه در برابر باد

که در کلبه ای بی خیال هر چه بادا ...باد