اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باید برای زمستان کتی گرم بخرم

با جیب هایی برای دست هایم

تن های تنها ...

زود یخ می زنند...

آنگاه که می انديشيدم

به پایان رسیده ام

کوچ باید شاید...

قطعا روزی صدایم را خواهی شنید... روزی که نه صدا اهمیت دارد نه روز..

شلاق می خورد احساسم!

از کنایه ها...

کاش کمی پوستش کلفت بود!

مثل خودم...