اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بگذار بداند که ما از آن آدم ها نیستیم که به این خوشی های لحظه ای ، دلخوش می شوند .

که اگر بودیم ..نوشته های آخر شبمان این قدر بوی دلتنگی نمیداد ...

درست رو به رویت ایستاده ام
تو فقط یک بار زیر لب
اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِیم بخوان...

شهر در خواب رفته است

و ادم ها در کسوت مردگان

مرگ سپیده را

پیغام می دهند

خدایا!

دلم به سان قبله نماست

وقتی عقربه اش به سمت تو می ایستد ...

آرام می شود!

چقدر دوست دارم


آن راننده تاکسی را

که تو را به من می رساند.

اهل درد با صبر به درمان می رسند ، عجله نکن

یک بسته شمع

تا صبح ...



آهای!