اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ببینم کاری میکنی من کتک بخورم یا نههه !


این خانم چماق بدست کجاست ؟!!!!

آخرین شعرم را که سرودم

سفر آغاز می کنم

از حلول تو در آخرین مجال

تا انتهای خیالی ترین محال

دل شکسته ام....

همچون مادری که لباس ورزشی

بچه اش بوی سیگار میدهد

خیلی هاآمدنت برایم مادری کنن ولی وجودمن گیرنده ای برای هیچکدام ازآنتی ژن هایشان نداشت...بخاطرهمین است که فقط دوستت دارم های تو به دلم مینشید.



مادرم امروزبیش ازقبل بزرگی ات رامیفهمم وقدر محبت های بی دریغت رامیدانم

با سلاح ِ چشمانش

عقلم را

به تاراج برد .



در تاریکی و سکوت

کاش می شد زندگی را هم عوض کرد٬
مثل «چایی»٬
وقتی که سرد می شود…

دگــــر تــــــقــدیــــر را


بـــرای نــیـــامــد نــت بـــهانـه نـــکـــن !!!!



مـرد بـــاش…



و بـگـو نــخـــواســــتـــــی….

و نــیـــامـــــدی….!

با تو هستم آی زندگی میشنوی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

می ترسم ...

لانه ای لرزید

پرنده ای پرید .

ایستاده ام انتهای عرشه

به دور شدن ساحل نگاه میکنم

سراب یعنی همین !