اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گویی مرا برای وداع آفریده اند!

مینویسم تا شاید نا مهربانـی هایش

را بـــاور کنـــــد...

شعرهایم تا همیشه هست

نميدونم چرا هميشه مي خواهي مرا گريه بندازي
بعضي وقتا حس ميكنم دارم بيمار ميشم
من همه كار كردم كه تو را راضي نگهدارم
و به جايي براي پنهان شدن نياز دارم
مهم نيست ، مي بخشمت ، اگر چه از درون دارم ميمیرم
هيچكس تو را آنگونه كه من دوست دارم ، دوست نخواهد داشت
عزيزم ، اين را بفهم
بد جوري بهت نياز دارم ، مي شنوي ؟
فقط صدام كن
نمي تونم باورم كنم كه تو رفتي
فقط بيدار شو ، دوباره تنهام نذار
مي تونم درك كنم ، اما به اين معنا نيست كه مي مونم
به يك جاي دور مي روم ، سعي نكن پيدام كني عزيزم

دست در دست..
زجر کش میشوم!!