اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خودم را نیشگون گرفتم؛

از خواب پریدم...

همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره ...

بدون کلامي که بوي اشک دهد...

واژه های "شکر" را

چگونه می توان نوشت ،

که حقشان ادا شود؟!

سلااااام #علیرضا

خوش اومدی

افسوس...

هميشه همين است
تو مي‌روي سمت خواب‌هاي آسمان
من مي‌مانم
در حسرت يك سلامِ آشنا.

ظلم بزرگیست

وقتی "دوست داشتن" را

می نویسیم...

این کلمه...

واژه نیست

که تصویر شود یا در بند

رود نیست...

دریا نیست...

آب است

زمین نیست...

آسمان نیست...

هوا است

ماه نیست...

خورشید نیست...

نور است

"دوست داشتن"

اعظم ِکلمات است...

همچون اسم اعظم...

که نه- نوشته می شود- و نه - خوانده -

شک ندارم روزی

دلبسته‌ی یکی از همین پرنده‌های رهگذر بوده

که هر شب

- این‌قدر غمناک -

نورش به خانه‌ام سرازیر می‌شود و

هوای شعر را در من

جاری می‌کند.