اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می بینی؟

ما دلیرانه به تاریکی شب تاخته ایم / طرح نابودی شب تا سحر انداخته ایم

گفت‌وگوی اتاق با لهجه‌ی تنهایی؛

نیستی که ببینی، چگونه می گردد

نسیم روح تو در باغ بی جوانه ی من

سید علی صالحی

من درون تو خدا را هم می بینم

پرسه می زنم


در خیال گاه گاه تو !


چرا پرنده نشدم من ؟


تا خیال دور تو را


همیشه همراهی کنم ؟!


چقدر مجال هست


تا بر لحظه های من بباری ؟!