اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بعد از سالها

بعد از این همه سال

می خواهم

کمی بلند تر فریاد بزنم!

تو نیامدی!!!

چه خوابهایم صورتی باشد ٬ چه یک رویای ساده...

☑ سپاسگزارم ... !/

دیشب را بنویسم٬

گریه ات می گیرد


آسمان ماه را گم کرده بود

و من نگاه تو را

وقتی اشک های من


تن پوش ابرهای آسمان میشود

کسی صدای باران را نمی شنود

هنوز هم پروانه های عشق تو

از آبی دل من پر می گیرند

شعرم تب می کند

می لرزد

در این رگ های دیوانه

خون نمی چرخد

هذیان نمی گویم

من خودم دیده ام که کوچه گریه می کردو

گلوله در گلوی تفنگ بغض کرده بود

حالا چه فرقی می کند

تو چشم هایت باز باشد یا بسته

پای این دیوار سیمانی.

کوچه های تودرتوی قلبم همه بن بست است...

احساسم در این کوچه های بن بست حبس است...

کاش دستی بتواند فقط یکی از این بن بست ها را بریزد...

اشکهای گم شده در باران...

خدایا کمک کن چَتر گناه را در بارانِ رحمتِِ رمضان و


غیر رمضانت بَسته نگه داریم


آمین