اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زیر رگبار گناه آدم

کفر شیطان به نظر نم نم شد

شوق چشمای تو می گفت یه بغل ترانه داری

jaleb

ببخشید بر من که تاریک و سردم هلا شمعهای خیابان روشن

نه کبریت دارم به سوزاندن خویش نه برق امیدی به چشمان روشن

شما شعله باشید و من دود بیعار ...شما نور و من سایه ی روی دیوار ...

ببخشید اگر سخت افتاده از من سیاهی ننگی به دامان روشن

بسوزید در رهگذارن تاریخ بسوزید در مغبر ظلمت باد

که از داغ این سوختن ها بماند چراغی به هر قلب و هر خانه روشن

(( نسوزند چوب درختان بی بر ))درین جنگل ظلم و بیداد تاریک

دریغا درختان پربار ماندند فراراه ظلمت چه مردانه روشن

وحید باز در تعجبی که؟

شب مانده است وشیهه ی اسبان بی سوار...

بی حس شده ام از درد !

از بغــض !

فقط گاهـی

خـط ِ اشکی …میسـوزانـد صـورتـم را......

hal man kam az hale to nadare