اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کسی چه می داند دنیا چطور روی سرم خراب می شود

هربار که به خانه می آیم

و تو نیستی !!!!

رقص خیس نگاهت را از لابلای مژه ها میشد شمرد

باران خنده و شلاق طعنه ها

و هق هق تو در گلوی گرفته ناودان

برایم از شعرهایی بخوان که هیچ گاه نسروده ای

از عاشقانه هایی که هیچ وقت نوشته نشده

آدمای ساده...

آدمای بی غل و غش....

آدمای راستگو....

خیلی زود و خیلی راحت عاشق می شن...

خیلی راحت احساسشون رو بُروز میدن.....

خیلی راحت بهت می گن که دوستت دارن.....

خیلی دیر دل می کنن....

خیلی دیر تنهات می ذارن....

اما..... وقتی زخمی بشن... ساکت می شن... اون موقع تنهات می ذارن....

خیلی راحت میرن....و.... دیگه هم بر نمی گردن...

ولى من اینو نمیخوام...کاش اون آدم ساده همیشه پیشم بمونه!!

......تنهام نزار آدم ساده......

نه به آمـــــدن ی دل خوشــم

و نه از رفتـــــن ی غمگیــن

ایـن روزهـــا پــُر از سکـــــــــوتـم

سکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوت ی پُـــر از فریـــــاد

واآی حیف که نمیتونم شکلک بذارم

در من پرنده ای هست که دیگر به هیچ درختی اعتماد ندارد

ذهن آشفته مرا لبریز از خاطره کردی :

از نگاه عاشقانه ی تو خیره شدم به چشمان زیبایت ،

از سردی لحظه ها گذشتیم ،

از " من " و " تو " رسیدیم به " ما " ی افسانه ها .

و ناگهان چه بی رحمانه تازیانه زد ، جدایی .

" او " ماند و یک دنیا دلتنگی .

قلب بی تابم را می گویم .

با نگاه عاشقانه ات ،

چه زیبا جاری ساختی " دوستت دارم " را .

و جدایی ،

بی اعتنا به اشکهای رقصانم ،

" تو " را از " من " ربود

دیگر مبخش بر من احساس دوست داشتن جاودانه را..