حتی اگر جزو آن دسته از افراد باشید که نگاه سخت‌گیرانه‌ای به اینترنت دارند، یا بر این باورند که مضرات اینترنت در دنیای کنونی خصوصا در آن بخش از دنیا که تحت سیطره نظام‌های سرکوب‌گر است بیش‌از منافع آن است، باز نمی‌توانید از حضور در اینترنت دوری کنید. در دنیای امروز آف‌لاین بودن بیش‌تر به افسانه‌ می‌ماند.

معنی "افسانه‌ی آف‌لاین" مشخص‌تر خواهد شد اگر به یاد بیاورید که حتی کودکی‌تان اکنون آن‌لاین است، عکس‌های آن از سوی شما یا اعضای خانواده‌تان با دیگران به اشتراک گذاشته‌شده است و شما اگر به اندازه کودکی‌تان هم بتوانید دور از اینترنت باشید، باز به همان نسبت حضور آن‌لاین شما قطعی است: دوستان‌تان عکس‌های شما، اطلاعات مکان‌هایی را که با شما به آن‌جا وارد شده‌اند، و ... را با دیگران به اشتراک می‌گذارند.

حریم شخصی و امنیت هر چه کم‌تر به صورت فردی و بیش‌تر به صورت شبکه‌ای حفظ می‌شود. در بسیاری از موارد نفوذ به اطلاعات شما، می‌تواند نفوذ به اطلاعات شبکه‌ای از افراد باشد.
شما مسوول حفظ حریم شخصی و امنیت آن‌لاین فرزندان‌تان که زیر سن قانونی هستند و یا کسانی که دسترسی به اینترنت ندارند، مثلا افراد مسن خانواده و همچنین دوستان‌تان نیز هستید. بنابراین بیان جملاتی نظیر "چیزی برای پنهان کردن ندارم" یا "حریم شخصی مرده است" چندان اعتبار ندارد چرا که حفظ امنیت شخصی مساله‌ای غیرشخصی‌ است.

یک محقق می‌گوید که "حریم شخصی دکمه روشن خاموش نیست، یک طیف است" و شما با هر انتخاب به یکی از دو سر طیف نزدیک‌تر یا از آن دورتر می‌شوید و نکته این‌جاست که در این حرکت معمولا تنها نیستید و دارید گروهی از افراد را به دنبال خود حرکت می‌دهید.

فرهنگ حفظ حریم خصوصی و امنیت در در دل فرهنگی بازتر که از آن با عنوان فرهنگ اینترنت یاد می‌شود، هر چه بیش‌تر دربرگیرنده مفاهیم آگاهی، حساسیت و اولیت‌بندی فعالیت‌هاست. آگاهی صرفا نمی‌تواند به معنای اطلاع از خطرات یا ابزار و روش‌های موجود برای حمایت از امنیت باشد، بلکه به معنای استفاده از آن‌ها در جهت ارتقای حریم شخصی و امنیت است.

بر اساس اطلاعات دویچه وله، آگاهی همچنین به معنای خداحافظی با کلیشه‌هایی نظیر نفوذناپذیری مک‌بوک‌ها یا جی‌میل و یا این کلیشه که زیربنای موجودیت بسیاری از شبکه‌های اجتماعی نیز محسوب می‌شود: "دوست دوست من، دوست من است". باید بدانید که اینطور نیست و دوستان دوستان شما لزوما دوستان شما نیستند و شما مجبور به افزودن آن‌ها در لیست دوستان‌تان تنها به علت وجود دوستان مشترک نیستید. مگر این‌که با علم به این‌که با اضافه کردن کسانی که نمی‌شناسید امنیت خود و دوستان‌تان را به خطر می‌اندازید، این اقدام را انجام دهید.
حساسیت لازم برای حضور در اینترنت توجه به هشدارهای بصری و تجربی‌ است که شما را از رفتارهای پرخطر مثل کلیک کردن روی لینک‌هایی که مشکوک به نظر می‌رسند، یا افزودن افراد با هویت نامشخص برحذر می‌دارد و همچنین مجبور به استفاده از روش‌های معمول ارتقای امنیت می‌کند:

- تعیین این که چه کسانی حق دیدن محتوای منتشرشده‌ شما را دارند
- داشتن رمز قوی و منحصر به فرد برای هر اکانت
- داشتن فایروال و آنتی ویروس و به روز کردن متناوب آن‌ها
- مراقب صفحه‌های فیشینگ بودن
- باز نکردن هر ایمیل دریافتی
- چک کردن فایل‌های پیوست با آنتی ویروس پیش از باز کردن آن‌ها
- منتشر نکردن آدرس ایمیل در وب‌سایت‌های مختلف
- استفاده کردن از مرورگرهای امن مثل فایرفاکس

مروری بر برخی از خطرات در کمین
اما به عنوان کاربر عادی اینترنت چه مشکلاتی ممکن است برایتان در صورت عدم رعایت نکات ایمنی پیش بیاید؟ یکی از مفاهیم جدیدی که در سال‌های اخیر به حوزه "خشونت" افزوده شده، خشونت سایبر است.
این خشونت می‌تواند دربرگیرنده مفهوم تعقیب سایبری (cyberstalking) هم باشد و در بسیاری موارد به سرک‌کشی در زندگی شخصی شما اشاره دارد و دربرگیرنده مفاهیمی نظیر مانیتورینگ اطلاعات، دزدی اطلاعات و ایجاد تهدید است.

اگر در در دنیای واقعی مثلا یک خواستگار "شکست‌خورده‌" با یک سطل اسید صورت و زندگی دختری را از از بین میبرد، معادل این اقدام در فضای مجازی نیز ممکن است.
اما جدا از سرک‌کشی‌ها و انتشار بی‌اجازه‌ موارد خصوصی به صورت گسترده یا محدود، موارد دیگری نیز کاربران را تهدید می‌کند. یکی از این موارد می‌تواند "استفاده از امکانات کاربر برای مقاصد خاص" باشد.
برای مثال هکری قصد حمله‌ اینترنتی به جایی را دارد. این در صورتی امکان دارد که دیگر کاربران اینترنت را به صورت ناخواسته به این بازی وارد کند.
با این کار به صورت غیر محسوس کنترل بخشی از ایمیل فرد را به دست می‌گیرد و برای هدف خود استفاده می‌کند. این شیوه برای مقاصد تجاری نیز کاربرد دارد.

مساله‌ دیگر "مشکل فروش اطلاعات" است. بسیاری از شرکت‌ها تمایل دارند بدانند که سلیقه‌ کاربران چیست تا بر اساس آن محصول‌های خودشان را تولید کنند. به طور مشخص منبع اصلی درآمد شبکه‌های اجتماعی فروش اطلاعات کاربران است.

حفظ امنیت و از آن طریق حفظ حریم شخصی، اگرچه هیچ‌گاه امری صد در صد نیست، اما نیازمند تلاش مداوم برای دستیابی به سطحی مطلوب از حفظ‌شدگی اطلاعات در برابر انواع تهدیدهای کوچک و بزرگ است.