اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

منتظر ماندم
پر از هیاهوی تکرار ساعت
پر از دشنام عشق
پر از ترس
اضطراب
دلتنگی
درد
راستش را بگو
پشت پرچین باغ چه کسی داری سیب می‌خوری؟

برایم رجز نخوان ...من اهل جنگ نیستم ...

انتظار برگشتی نیست حالا!

که شرحه‌شرحه‌ی اندامم

تکرار ضجه‌ی خاطراتی در آنسوی

و دردهای عمیقی که

در استخوانهای تو تیر نمی‌کشد!

شاید من دنیایی‌شده‌ام

که در خیال تو تصویر نیست

شاید من انسانی شده‌ام

که دیگر شبیه تو نیست!

اواتارت تو سرُ صورتِ یه عده

"تراژدی "

چــــــشــــمـــهــــــای بـــــارانی من....

ساده هستم

ساده می بینم

ساده می پندارم زندگی را

نمیدانستم جرم می دانند سادگی را

سادگی جرم است و من مجرم ترین مجرم شهرم

ساده می مانم…

ساده میمیرم…

اما…
ترک نمی گویم پاکی این سادگی را …

رخت بربستن



از دیـاری به دیـاری



نسیم دوره گرد...