اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زندگی یک نعمت است

من شاعری هستم

که زیر نور ماه زائیده شد

بی آنکه

کسی بداند

نترس جانم
ظرفیت باور من به اندازه ی همه ی دنیاست
تو دروغت را بگو...

با هر كلمه

مرگ مي آيد

و بر كاغذ مي نشيند

و با هر كلمه

سفيدي كاغذ

پيام نيستي سر مي دهد

چه شـــ ــورها پیوست

به این شکستهء بیـــــــ ــدار، با شکستن خواب

ستــــــ ــاره بود و رواق بلند شب

تاریــــ ـک!

صدای نبـــــ ــض زمان بود

صـــ ـدای بال درخت

صدای پای نسیـــــ ـم

صدای نرم غــــ ـزل های آب، در مهتاب .

همان ترانهء غمگین که می سرود سپــــــ ـــهر

همان حکایت مبــــــ ــهم که می نوشت شهاب .

ستاره را گفتـــــ ــم :

کجاست مقصـــــ ـد این کهکشان سرگشته ؟

ببخـ ـ ـش خدايـ ـا ...

كـ ـ‌ـ ـم طاقـ ـت شـ ـ‌ده ام ..

سلااااام #علیرضا . . .

شبت بخیر دوسمی

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪