اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

روی قافیه های دلم می نشیند

و زبانم

این دیوانگی را می سراید

تو را به این نگاه عاشقانه قسم

به این تپش پر اضطراب که بر جانم می کوبد

به این امید که در قلبم جوانه می زند

تو را به تمامی عشق قسم

شعر چشمانت را از من مگیر

من با نگاه تو شاعر شدم

مثل یک سرو

ته فنجان قهوه ام

عکس کفش های توست

میگویی نه؟

.

.

صدایش کن...

الکی

داداش ارسالهات شماره ای شده..

بعضی شبها

تنها دوست داری

بنشینی

و به آسمان گوش دهی

که آمدن باران را

صدا می دهد

به نوازش باران بر کوچه

و برگهایی که نصیب باران می شوند!

گلاب به رویتان جای برادری یکی مثل من ...

کوفته ....بگوووووووووووووووو....میخوام....

دوست دارم بروم یک گوشه ای گمجشک بشوم ...

قمار عشق