اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ببین...

تورا بیش از همه کس دوست میدارم

صدای چک چک باران


دلم را سخت می کوبد

نمی دانم که برخیزم


ویا یک پرده غفلت ،به روی دیده آویزم

ولی نه ....


او که مهمان است


و مهمان را قدم بر دیده جان است


دلم را بر تو بگشایم


خبر از یار من گو و قدم بر دیده ام بگذار


که من مشتاق دیدارم

اگر از آسمان چشمهایش ،تو

برای من خبرآری


غبار غم فروشویی


زرو دیده ام ،آری

خدايـــا ؛

ايـن روزهــا حرفهـــايم

بويـــِ نـ ـاشـــکري مي دهنــد ...

امـــا تـــو...

بـه حســـاب تنهــ ــ ـايي و درد دلــ بگـــذار.

گاهی از من یاد کن ،

من اینجا تک و تنها / دل خسته



ترینم



در این



گوشه دنیا.................

گاهـی دلمون از دوستایی میگیره که تو معرفت برا همه مثالشون میزدیم ,
خسته ام از دس خــــــــــــیلیهاشون..

! خطر !

انگار نجوا می‌کنی دیوان باران را
نام تو را باید نیایش کرد.

در فصل كوچ

گاهی پرستیدن عبادت نیست، با این که سر رو مُهر می ذاری

استقامت بازوان من



محبتی که در چشمان تو دیده ام را



برابری نمی کند.