اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

حالیا معجزه ی باران را باور کن

و سخاوت را در چشم چمن زار ببین

و محبت را در روح نسیم

باز کن پنجره ها را

که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد ...

مثل مومنی که به ایمانِ باد وُ به تکلیف بید،

می روم بالا تا اوج

من پر از بال و پرم

راه می بندم در ظلمت ، من پر از فانوسم

من پر از نورم و شن و پر از دار و درخت

پرم از راه ، از پل ، از رود ، از موج

پرم از سایه ی برگی در آب

چه درونم تنهاست ...

سکوت زندگی

صدای خش خش



می پیچد در گوشم

من یقین دارم ناگهان زود دیر میشود

گاهی از به تاخیر افتادن " آمدنت " می فهمم

آبستن " غمی " دیگر شده ام ...

چه آرامند شب‌بوها

چه نا آرام روح من...

«چند وقتی است شعر نگفته ام
فدایت ، چشمهایت را باز کن...»