اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سلام نوشتم ..نبودی حتما

چه سرابی،همه اش چهره ی آرامش توست...

مهتاب را زنده به گور کرده ام،

در زیر گرد و غباری از فراموشی

در روز هاي تنهاييم

روزهاي نارنجي با ظعم هندونه

روبرويم مي ايستي وبلند بلند مي خندي

من طنين صدايت رادر دنيا منعكس ميكنم

تا همه بشنوند

آهنگ زيباي لبخندت را!