زندگی چه تئاتر غم انگیزی است... وقتی که خسته ای میخواهی که نباشی.... و وقتی که میخواهی نباشی جرات نبودن را نداری.... و باز تو میمانی تنها با خستگیت و غم هایی که داری و بد تر از آن، همان بغض بزرگ و نشکسته ای که در گلو داری...
ابراز ناراحتی نکنیم ابراز شادی زیاد هم نکنیم ...ستایش فقط برای ایشونه که به منطق سیاسی جز به ایران و غرور ایرانی فکر نمیکنن...ارزومون و دعامون برای موفقیت چنین عزم هایی باید باشه ..همچون عزم دکتر روحانی...
هر کس بد ما به خلق گوید ما چهره به دل نمیخراشیم...ما خوبی اون به خلق گوییم تا هر دو دروغ گفته باشم...
اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند
13 سال و 11 ماه و 5 روز و 2 ساعت و 10 دقيقه قبلو نام تو را می پرسد
بیا در گوش ات بگویم
همین زندگی نیز زیبا بود .