اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خودکارکه مداد نیست

بزند زیر حرفش!

نبودنت

خواستم دنیا را درست کنم،

خودم خراب دنیا شدم!

چون دلم پر بود

و دستم خالی!!!

به بند خواهد کشید

مرا

روزی

شاید

همین قلم!!!

چه زود

عادتمان شد

بیچاره گی!!!

می بندم چشمهایم را، به احترام همه ی آنهایی که درد را می فهمند...

خَستــــه ام....! امــــا تَحمـُـــل مـی کُنــم.