اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

فریادهای سکوت
در صدف خالی من
می پیچد
که چه دلتنگ
برای هیچ کس
می میرم

از شهر چیزی نمانده
جز پرواز دو درنای سفید
بالای خرابه‌ها

عاشقی مگر چیست ... ؟! ،

در سایه ی ِ تاکی خشک ...

خفتن و ...

مَست برخاستن ..

کاش با احساساتم راحتر از اینها بودم

می گردم‌

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟

کنارم بودی

بال در می‌آوردم