اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ـــــودنـَ ت را

بــــــــو میکـِشـَمـ

بـوی ِ خـواستـ ن میـدهـَد

کار نیمه تمامی‌ ندارم

تمامی حقی‌ که بر گردنم دارند را جای دیگری جواب میدم

حقی‌ که بر گردن کسی‌ دارم را می‌بخشم

شاید آنجا دنیای بهتری باشد

دلم دنیای نو می‌خواهد

جای که خدا باشدو من

تلخیش خیلی شیرینه

مرا احساس کن

چشمانی که نبودنت را غریبی می کنند،

و لحظه هایی که اندازه با تو بودن پر از احساسند.

چه سیاه می بینم این همه سپیدی را
وقتی که نیستی.

در هیچ پازلی قطعه چهار گوش پیدا نخواهی کرد.

هر کس در پی قطعه گمشده خود می گردد.