اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چقدر ثانیه ها نامردند

گفته بودند که بر می گردند

برنگشتند و پس از رفتنشان

بی جهت عقربه ها می گردند

آه این ثانیه های نامرد

آخــرین حســه خـــــداحافظـیمـون...

مرگ...

خبر که نمی کند!

یک روز می بینی... نیامدم!!!

یعنی که دیگر نیستم...

کپی....

از وقتی که لبخندم ترک برداشت

فهمیدم...

زبانم را فقط

شکاف پرغم دیوار میفهمد...

من و سکوت زندگی....

و چه زیباست با تو بودن و با تو ماندن و با تو خواندن و با تو هم سفر و هم نفس شدن.......

همین که سایه ات هست...

حس غربتی عجیب سراسر وجودم را فرا گرفته


نمی دانی که اشک هایم چه کودکانه سر ذوق آمده اند