اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حقیقتی که همیشه تلخ است

و دیر یا زود باید پذیرای آن باشی .

آرام بخشها ، آرامت نمی کنند !

جزيره رويـــــــــاهای آبی..

فانوس های در من

حرف ها شان را -

به رنگ چشم های تو می زنند

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

سایه ای افتاده بر دیوارم
تا اندکی هراس دست هایم را بگیرد
و خواب قویی را که خوابیده
در برکه ام بر هم نزند

بگذار شب بیاید و خیابان را خلوت کند....

می پوشاند
درزهای کلبه ی متروک

بارانی نیست
خاک لب گور
نمناک

نهنگ جنوبی

گریخته از دریا

کوه ها
رمبیدند در خود
از شرم

سرگردان در آسمان
کبوتران خانگی
سقفی نمانده

عالی

دیگر توان مرا برده است

این طلسم جادویی

برای شکستنش باید

بگذرم از میان دشتهای پر ز خار

باید رهسپارشوم

با کوله ای از عشق و امید در این گلزار

هوس کرده ام

چنان گیج شوم از "تو"...

چنان مست شوی از "من"..

که زمین سرگیجه بگیرد...

و اشتباهی سالی سیصد و شصت وشش دور بگردد...

یک روز اضافه تر به دور - " تو"..

عشق تو

به من آموخته است

چگونه در همه چیز دوستت بدارم...

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪