اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

فاصله همه چيز را مي شكند،

نگران اشکهایم نباش...

شاید دلتنگ خنده هایم باشی.

ببخش اگر این روزها ...

عشق با گریستن اثبات میشود!

میز ِ کار ِ چوبی ِ کنج اتاق

قلم و کاغذ ِ شعر ِ بی جواب

همه، بی سایه و بی رنگ شدند

چشم‌ها بر کشتگان شهر دیگرگون می‌آیم

هرچه می‌بینم فقط ابرست و آوارست اینجا

محمدحسین انصاری نژاد