اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم نه گسستم

جنس ارزون مشتري زياد داره....

چکه...چکه....

هزار بار گفتم باران رفيق خوبي نيست براي تنهايي ها.

همدم خوبي نيست براي درد ها.

فقط دلتنگي هايت را خيس و خيس و خيس تر ميكند.

نگفتم....؟

پنجره ، وا مي شود ...

پنجره ، بسته مي شود ...

پنجره ؛ وابسته مي شود...!

قلك بغض هايم را بشكنم

باز..........

ناز تو را خواهم خريد.

و يك بسته مداد رنگي

و با هر رنگش

باز........

ناز ترا

خواهم كشيد

زير بارون نفسا تو دوست دارم....

امشب دلي كشيدم شبيه نيمه سيبي...

تو اما هميشه به ياد آور

رفيقي را كه هرگز نخواهي رفت از يادش.

دل بیچاره ام بس که سنگ صبورم بوده . . .





خرد شد و انگشتانم بس که برایت نوشته . . .



خسته روبروی آینه نشسته ام . . .



آیا این منم ؟!!!!



شکسته . . .

دلتنگ . . .

تنها . . .



تو با من چه کردی ؟!!



شاید این آخرین زمزمه های دل تنگیم باشد . . .



دیگر هیچ نخواهم گفت . . .



اما منتظرم . . .