اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

و هيچ وقت

دختري كه در شعر مي‌رقصد

كنار قبر شاعرش گريه نخواهد كرد

درست مثل ژوكوند

كه هنوز هم كه هنوز است

به داوينچي

مي‌خندد.

این روزها...

حال و آینده هیچ‌وقت وجود ندارند

و اما

گذشته همیشه هست.

خاطره‌ها تنها حقایق پایدارند

و تجربه‌ها تنها واقعیت‌های موجود.

زمان سطر به سطر پیش می‌رود

و چیزی که باقی می‌ماند

شعری است که می‌گوید:

دوستان من!

به پشت سرتان نگاه کنید!

زندگی گذشته است

زندگی واقعاً گذشته است.

تو نمی میری
همچون پرچمی که سربازان بسیاری
در آن شلیک کرده باشند
هر شب به هنگام باد
ماه را از خود عبور می دهی
در تو سر گوزنی را دیدم
که هنوز
شاخ هایش به سمت کوهستان
کج بود
چشمه ای
که پرندگان زیادی را شیر می داد
چطور می تواند مرگ
از تو
تنها گودالی را پر کند...!

کجایی ......؟

دوباره مرور می کنم

چاق می کنم

می نوشم

صبح می شود

در خیابان از همه بزرگتر راه می روم

کـــ و چ خـیـال...

آن روزها رفتند و تو رفتي و من ماندم...

کاشکی ها ...

وقتی در دعای خوشبختی، بوی رفتنت پیچید...

کوزه ام بی اختیار افتاد از دستم شکست