اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حالا که من دورم از تو

و دیگر میان پلک هایت به خواب نمی روم

تکان نمی خورم از هيچ وحشتی

یه زمانی

فاصله رو نمی فهمیدم

حالا تنها چیزی که میفهمم

فاصله است...

ستاره ای در آسمان نیست.وماه می گرید

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت...

موهآی هشمشون 1 رَنگیه..

مرگ ب روایت سوختن....

چقدر غریب و مبهم.....

چه حس مشکوکی !!!

به یادتم ...

ولی شاهدی ندارم .!!!

جز کوچه پس کوچه های خلوت دلم ....

عطر فروش

حالم را که می پرسی

دیروزی در من ، زنده میشود

که به پای ِ تو سوخت

و فردایی

که پرسیدنی نیست

میخواهم دور شوم




از تمام بودنها ،



بگذرم ، از تمام پلهایی



که با نسیمی فرو خواهند ریخت !