اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قطعا درسته

خلاصه ات که می کنم... گلدانی می شوی بر طاقچه ی اتاقم... و پنجره ای که برای تو گشوده می شود هر روز...