تویی که نمیدانم کجایی

در کدام جغرافیا از این خاک انتظارت را می کشم

لعنتی

دست هایم را گرم نکن

نه کسی نیست

افسوس !

یادم نبود تو رفته ای

دست از دار و دنیا کشیده ای

ترا بر دوش می کشیدند

مردان خدا

و پای لنگ من در پی تو هرگز نرسید

نمی دانند نه نمی دانند

از کودکی هایم بیشتر به تو نیاز دارم

دوباره دلتنگت شدم

همیشه دلتنگت هستم

کاش می توانستم

دلم را با تن ات به خاک بسپارم

تا سرد شود

به آب و آیینه

به قرآن متوسل شدم

امانشد

ترا سوگند مادر ... !

منم از عقذه ای ها بدم میاد....