اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این حق هیچ کس نیست
که با ثروت فقیر باشه

پنجره را بی‌محابا باز گذاشتم
باد آمد
قصه ی تورا ورق زد
…
لعنت به پنجره
و به باد
و به این کاغذهای بی وزن قصه ی تو
یا لعنت به من؟

همانند بهت زده ای که در تاریکی شب

تنها برق چشم میبیند

مطربا دم بنواز

ساقیا باده بیار

خیلیم زشتـه

من عاشقم ....عاشق تر از اونی که تو فکرش و کنی...هه هه...تمام و دیگر هیچ...؟!