اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هر دانه‌ی گندمی که کاشتی زخم جانت شد...

.تا آنکه چشم حرامی بر آن افتاد..تا آنکه آه شبانه ای به هوا خاست..تا آنکه نگاهی در انتظار چنین زندگی نشست..

تلخ چون زهر

دشوار چون سنگلاخ

زندگی ما این شد!

كسی نمی داند

كه پشت پنجره آواز كیست می آید

كه كیست می خواند

كسی به سوگ نشست

كه سوگوار جوانی ست

سوگوار امید

و سوگوار گذشتن

و برنگشتن هاست

chera ebghad ghamgini ishala har moshkeli dari hal beshe