اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

صدایی از زیر خاک...

از زیر درختان عبور کنیم

با تامل !

درود بر مهربانان

کوه به کوه رسید

سرانجام !

آدم به آدم

نه !

کسی داد زد :

پشت کوهها هیچکس نیست .

برای به دست آوردن خودم

دوئل می کنم با دل

برنده تویی

در این بازی روزگار و چرخش زمانه

هر کس که دلی دارد او غمی دارد

پرنده های مهاجر

بکارت پروازهایشان را

از دست داده اند

در خرمن سوخته آسمان .

پرنده هایم پرکشیده و رفته اند . لانه شان خالیست و من ازدیروز منتظرم تاببینمشان !

شب است و من برای تو

نور و ترانه می شوم

برای روح خسته ات

هم آشیانه می شوم

جهان پر از غم است و درد

غم زمانه را نخور !

فقط بخاطر تو ، من

شور شبانه می شوم !

تنها گل شمعدانی ام را ازحیاط آوردم اطاق . هوا خیلی سرده ........

هر دو

دلمان گرفته است

من و آسمان !

آنقدر که بارید از دیروز

نه دل او باز شد

آنقدر که گریستم از دیروز

نه دل من ...

خسته نباشی رفیق


سما.....

نمیدانم ازچه رو بازهم

تن اهالی میلرزد تا سحر