اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

امسال

شکوفه های ریز انار هم

چنگی به دل نمی زنند.



تا ابتدای تابستان صبر می کنم

اگر نیامدی

این تاک دلمرده

ته مانده ی میراث قومم را

نذر

آب شریف انگور

خواهم کرد.

باور کن

یک بسته شمع

تا صبح ...



آهای!

من سقوط می کنم روزی

به آسمان.

چشم وا کرده،

مرده بودم