اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این روزها قلم در دستانم بازی نمیگیرند و واژگان چه ناجوانمردانه بر انگشتانم سنگین میشوند .... این روزا عصر یخبندان احساسم را به آغوش گرفته و تنها شعله ی گرم وجودم شراره های عشق توست

از كوچه كه مي گذرم

پشت پنجره

چشمانم

عبور خيس ترا مي نگرند

عبور آخرين نفس غربت

در مه آلود صبح !

در هیاهوی زندگی دریافتم چه دویدن هایی که فقط پاهایم را از من گرفت، در حالیکه گویی ایستاده بودم!چه غصه هایی که فقط باعث سپیدی مویم شد،در حالیکه قصه ای کودکانه بیش نبود!دریافتم کسی هست که اگر بخواهد میشود و اگر نخواهد نمیشود.به همین سادگی! کاش نه می دویدیم و نه غصه می خوردیم!
فقط " او " را می خواندیم.

خيلي كه دلم بگيرد،



دستهايم را بروي دهانم

به وسعت همه ي آهم

سخت و دردآلود مي فشارم ..

روزهایم بد می گذرند

یک واماندگی مینویسم .. یک واماندگی میخوانید ..!!!

سندرم ِ افسردگی ِ روز های ِ سرد ِ آخر ِ شهریور...