اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تنهایی ام را



جویده اند موریانه ها



وتنم را...

.

یادتورا



به آغوش می کشند عنکبوت ها



خزان من آغاز می شود

زخم سینه‌ام را می‌خاراند....

پیرمردی نابینا

دست می‌گذارد روی شانه‌ام

با لهجه‌ی شمالی

نشانی مردی بارانی را می‌پرسد

زورق تن تو

طوفان خوش ذوق من

گاهی اگر هوایی شدیم.

دست می گذارم روی شانه اش

عکسی را نشان می دهد

که لبخند تو را از کودکی ات

کشانده است

کنار آینه شمعدان خانه