اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در خت من می شوی؟!

روزی که می توان امید بست به آمدنش

روزی که دور نیست...
روزی که دیر نیست!

بی شک آن روز که ارغوانی تر شدم

خواهی چید مرا

از میان شاخه های در هم تاک...

خوب می دانم.

من،هیچ کاره ام.

از تماس با ما براشون پیام بذاری زودتر کارت راه میفته

شیشه های ابری را کنار می زنم

تو قدم می زنی

در امتداد اقاقیا های برهنه،صف کشیده،تا پشت دیوار ها...

سکوت در من

مثل صدای ساز در عمق شب

نفوذ میکند...

در گلويم

آوازهاي هزاران پرنده ی مرده

‌ گير كرده است‌ ...

سقوط را دیدم