اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

توی دستت بلیط یک نفره

سر ِ جایت نشسته ای

هستی

سفرت را خلاصه /تر کرده -

- گریه های زنِ بغل دستی

فرقي نمي‌كند غم من قالبش چه است، شعري هميشه‌ام كه رديفش به نام توست

يك بوسه، يك نگاه، كمي وقت گم شدن... اما تو نيستي... به خيالي دلم خوش است

تو آفتابی ترین روز منی

ومی توانی در یک چشم به هم زدن

روزگار مرا سیاه کنی

در انتظار لحظه ها

در آبياري گل ها به مردت كمك نمی کنی ...

مردي براي آب دادن به گل ها به سمت حياط مي رود

اسیر شوم


یا شهید...


خدایا.....