اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سلام علیرضا ، ممنون خوبی ؟

بازی به تمام کاغذها می رسد


با چشمی که به دو ابرو قل خورد

و نقش کاهی سک سکی بر دهان



چه کسی من را می برد؟

اینقدر عزیزت میکنه.....

صفحه ی کاغذ
پر از تاول سال های بی لغت

مورچه ها
نقطه به دهان ...

دستانم می لغزد بر
خاموشی شهر

شعله ور می شود
دهانم از فریاد ...

پلك هايم
فرش مي بافند

ما

خانواده ي

ساده ي ديگري هستيم