اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مُردن ...

نداشتن ِ احساس نیست ... ،

نخواستن ِ احساس است ..

سنگ ِ آتش زن ...

چخماق نیست ... ،

دل ِ توست لامذهب ...

زمستان ِ توی ِ چشم های َم را نشان می دهم ... ،

دارد می لرزد ...

شرم ...

قلب ِ آدم از دست هاش شروع به شکستن می کند ... ،

دست های ِ خالی اش ...

خواب ِ دریا ماهی های ِ حوض را دق می دهد ..

خالی ِ خالی ... ،

دیگر حتیّ خیال ِ خام هم ندارم ...

نمی داند من سال هاست یخ زده ام ...

خواب دیدم خدا دارد گریه می کند ... ،

لعنتی تو از آن جا هم رفته ای ... ؟!

دلی که آتش گرفت را فقط دیگر باید روی َ ش خاک ریخت ... ،

والسّلام ...

وقتی ایستادم بالا را نگاه کردم ...

باید ببینی و بسوزی ... ،